Historie
De geschiedenis van het landhuis Wielbergen op het gelijknamige landgoed in Angerlo begint in 1869 met de bouw hiervan door Carel Marie baron Brantsen. Wielbergen werd tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw door de nazaten van Carel Marie Brantsen bewoond.
Carel Marie baron Brantsen (1834-1909) werd geboren als jonkheer Carel Brantsen, in het huis Zypendaal bij Arnhem. De titel baron zou pas veel later, na de doon van zijn oudere broer te Zypendaal in 1899, op hem overgaan. Carel Marie was de derde zoon. Omdat twee broers hem voorgingen, zou zijn positie binnen de familie bescheiden blijven. Hij leidde aanvankelijk het leven van een gentleman of leisure. Later bekleedde hij de functies van burgemeester van Angerlo, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van het College van Gedeputeerde Staten van Gelderland.
Carel Marie Brantsen zal zijn toekomstige bruid, zijn volle nicht Jacqueline Sophie gravin van Limburg Stirum , ontmoeten op het huis De Wiersse nabij Vorden. Carel Marie en Jacqueline trouwden op 18 september 1873 in Vorden. In verband met z'n huwelijk wilde Carel Marie beschikken over een ruim huis. Carel Marie was al in 1851, na het overlijden van zijn vader, eigenaar geworden van de buitenplaats Wielbergen, die toen nog enkel uit grond bestond. Wielbergen was in de negentiende eeuw nog een deel van Bingerden. Het chaletachtige huis was eind september 1872 gereed.
Carel en Jaqueline kregen 4 kinderen, jkvr. Amalia (Amée) Jacqueline Brantsen (1875-1951), Jacob Carel Julius (Jules) baron Brantsen (1877-1944), Jonkheer Carlo Alberto Brantsen (1883-1954), Vivian Jacob Lodewijk Baron Brantsen (1880-1954)
In 1899 wordt het huis verhuurd. Carel Marie wendt zich daartoe tot zijn neef Alexander baron van Heeckeren van Kell, die toen nog in Laag Keppel woonde en korte tijd later benoemd werd tot burgermeester van Angerlo.
De famillie Brantsen heeft tot 1910 op Rhederoord gewoond. In 1910 is Jacqueline met 3 kinderen, Amée, Carlo en Vivian, weer teruggekeerd naar Wielbergen. Carel Marie was in 1909 overleden.
Amée, Carlo en Vivian zullen goed en tijdig hebben ingezien dat de levenswijze en bezittingen van deze generatie zich na hen niet zouden voortzetten. Nakomelingen in directe linie waren er niet meer. Ongetwijfeld was Vivian de motor achter de oprichting van de Carel Marie Baron Brantsen en Jacqueline Sophie Gravin van Limburg Stirum Stichting, kortweg genoemd de Brantsen Stichting. In zijn testament regelde hij voor zijn dood minutieus een aantal zaken: er werd onder andere nauwkeurig omschreven in een lange lijst de objecten- antieke meubelen, porselein, zilver. Kunstvoorwerpen en schilderijen – die hij legateert aan de Stad Arnhem om in het Gemeente museum ten toon te stellen. Deze zijn nu te zien in het Historisch Museum Arnhem. De inrichting van de Brantsen-kamer in Wielbergen en het toezicht op het landgoed.
De eigenaar van Wielbergen, de door Vivian Brantsen opgerichte Brantsen Stichting, heeft het landhuis van 1959 tot 1964 verhuurd aan de dr. J. R. Slotemaker de Bruïne- stichting. Daarna betrok Philadelphia als nieuwe huurder het landhuis. Het jaar 1980 is een mijnpaal voor Philadelphia op het landgoed Wielbergen. Naast het landhuis en de oranjerie liet de stichting een nieuw zorgcomplex bouwen, Nieuw Wielbergen, waar 24 cliënten vanuit het landhuis naartoe verhuisden. De overige 15 bleven in het landhuis wonen. In 1985 en 1986 bouwde Philadelphia in een regio een aantal zogeheten sociowoningen, waar ook een aantal cliënten van Wielbergen naartoe verhuisde. In 1994 volgde opnieuw een verhuizing, dit keer naar de pas opgeleverde woning De Lantaarn en Angerlo en naar Brummen. Hierdoor kwam het landhuis leeg te staan. Het is nog gebruikt voor de tijdelijke huisvesting van de cliënten uit Nieuw Wielbergen, dat vanaf 1994 een verbouwing onderging. Dit wooncentrum, dat in 2005 en 2006 geheel werd gemoderniseerd, draagt tegenwoordig de naam 't Mariendal. Ook de nadere gebouwen op het landgoed werden in de jaren negentig van de twintigste eeuw gerestaureerd. De restauratie van het landhuis is in twee fasen uitgevoerd. Het houtwerk in de gevel en de kozijnen kregen hun oorspronkelijke kleur terug en de kopgevel werd geheel gereconstrueerd. De Witte verflaag werd vervangen door een laag die beter de oorspronkelijke kluer van de rode bakstenen benaderd. Ook het interieur is grondig gerestaureerd, waarbij de zogeheten Brantsen-kamer als stijlkamer werd ingericht. De restauratie van dit en de ander gebouwen werd in 2006 afgerond.
